💟 خدايا تويی که گره از بغض های حنجره ام می گشايی و در دشتهای وسيع معرفت جاری ام می کنی.

💟 ای که هستی ام را با روشن ترين ثانيه ها رقم می زنی، و پنجره های آگاهی را بر چشمهای شب گرفته ام باز می کنی.

💟 ای خوب زوال ناپذير! محاصره ام کن با آينه ها تا زاويه های وجودم را به خانه تکانی ببرم،

💟 آمده ام تا در فرم آسمانی لبخندت بسوزا نی ام. آمده ام تا قبولم کنی، من به گشودن درهای رحمتت اميد دارم.